|
In 2004 zocht deelgemeente Delfshaven een plan voor een blok slooppanden aan de Beukelsdijk.
Met de buurt werd overeengekomen dat het blok huizen blijft zolang er geen nieuw plan is voor dit gebied.
Het gaat om de nummers 21 tot met 39 van de Beukelsdijk die plaats gaan maken voor 28 nieuwe appartementen.
Eigenlijk zouden de bouwplannen eind 2004 starten, maar daar is geen sprake van.
De oude woningen zijn op de bekende saaie wijze dichtgetimmerd, met uitzondering van een pand dat 'anti-kraak' bewoond wordt.
Zonder maatregelen zijn op dit soort plekken woorden
als vervuiling, verloedering en onveiligheid nogal snel van toepassing.
Om dit te voorkomen, werden er gesprekken met bewoners gevoerd.
In het geval van de Beukelsdijk viel de keuze op een kunstwerk.
Dat wil zeggen: de dichtgetimmerde panden konden als kunstwerk worden omgetoverd.
Kunstenaar Florentijn Hofman mocht met de panden aan de slag. Hij koos ervoor om ze bijzonder blauw te verven.
Alle panden hebben één en dezelfde kleur, zelfs de nummerbordjes zijn meegeverfd.
Het lijkt zelfs of de vitrage ook blauw is geverfd, maar dit lijkt alleen maar zo doordat er een laagje blauw plastic folie op is geplakt.
Met de blauwe kleur wil kunstenaar Florentijn Hofman de prachtige details van de panden benadrukken.
Hofman vindt het zonde dat deze statige panden een fatale ontmoeting met de slopershamer zullen hebben.
Met zijn felblauwe kunstwerk wil hij duidelijk maken hoe het was, en wat voor moois er nu verloren gaat.
Hofman klom niet zelf op de ladder om de panden in de verf te zetten.
Dat deden professionele schilders. Het geheel werd twee keer geverfd om het gewenste resultaat te bereiken. Er is met een ploeg van gemiddeld vier schilders ongeveer twee weken aan gewerkt.
Ooit was dit het meest ongeziene blok huizen in Rotterdam, maar door er een blauw laagje verf van 2 micron op aan te brengen is het veranderd in het meest gefotografeerde huizenblok in de stad.
Door de ingreep op dit blok, gebouwd in het begin van de 20e eeuw, gaan mensen opnieuw kijken naar wat er was en is, en misschien denken over wat er gaat komen.
Geboren op nummer 31a
In 1967 zag ik voor het eerst het levenslicht in huisje nr 31a, waar ik zo'n vier jaartjes heb gewoond.
Daarna zijn we naar Ommoord verhuisd en zodoende heb ik weinig herinneringen over deze periode.
De herinneringen die ik heb, zijn van m'n babyfoto's van vroeger en van de verhalen van mijn ouders.
Zo heb ik als klein peutertje met m'n hoofd tussen dat smeedijzeren hekje van het balkon vastgezeten. Paniek natuurlijk en doordat ik ging huilen, kregen ze m'n hoofd er maar met veel moeite tussenuit.
Feest was het in de straat toen Feyenoord in 1970 de Europacup won, iedereen was uitbundig blij en de auto's reden non-stop toeterend voorbij.
Een herinnering die ik zelf nooit ben vergeten, was met Sinterklaasfeest op de creche, een stukje verderop. Sint en Piet zouden ons komen verrassen en mijn 3 jaar oudere zus, die s' middags vrij was van school, mocht de juf komen helpen.
Vol spanning wachtten we op de komst van de Sint, toen ik zag dat m'n zus snoepjes van de juf kreeg. Tja...en wat m'n zus kreeg, moest ik toch ook krijgen???? Dacht ik toen! Maar ik kreeg nix, dus werd ik boos, waardoor ik de dag op de gang heb doorgemaakt. Pffff...wat een rotjuf was dat zeg!
Blauw = ons huis
Rood= mijn kinderkamertje
In de jaren daarna reed ik nog weleens over de Beukelsdijk, iedere keer kijkend naar het zwarte balkonnetje, waaraan ik herkende welk huisje van ons was. Tot ze het zwarte balkonnetje ineens wit hadden geschilderd, net zoals de andere balkonnetjes... toen was het ineens wat moeilijker te herkennen.
Toen ik hoorde van het project "Beukelsblauw", was ik best wel trots, trots dat mijn geboortehuisje onverwachts ineens bekend is geworden. Trots dat ik in dat blauwe project, dat zoveel bekijks oplevert, geboren ben! Het heeft toch iets.
Daar tegenover vind ik het wel jammer dat het einde van het project genaderd is en dat binnenkort m'n geboortehuis compleet verdwenen is!
Hier vier ik mijn derde verjaardag voor de stenen schouw!
Na 35 jaar is de schouw nog onveranderd gebleven! Tot aan vandaag. Op 15 maart 2006 zijn ze dan uiteindelijk begonnen met de sloop van mijn geboortehuis!
| 
